Zapis cichych lęków, wewnętrznych napięć i pragnienia bliskości, zamknięty w krótkiej, ale treściwej formie. Jak życzenia są drugim zwiastunem nadchodzącego albumu od krakowsko-wrocławskiego duetu Biały Falochron. Warstwa muzyczna opiera się na surowym, chropowatym brzmieniu gitary, przełamanym charakterystycznym dla chłopaków emocjonalnym syntezatorem. Brzmienie jest szorstkie, momentami surowe aż do bólu, ale przez to autentyczne i bezpośrednie. Bez filtrów.
Łucja Krzywoń
Biały Falochron wraca – spokojnie, ale pewnie. Po dwóch bardzo dobrze przyjętych albumach duet z Krakowa i Wrocławia daje znak, że nowy rozdział właśnie się zaczyna, a Zagadka to tylko jego przedsmak.
Wystarczy kilka dźwięków i kilka wersów żeby pojawił się ten dobrze znany klimat – oszczędny, trochę surowy, ale pełen emocji. Po chwili obok męskiego wokalu pojawia się głos Guest Julki – miękki, ale nieprzezroczysty. Kobiecy, ale nie cukierkowy.
Jeśli ten singiel ma być zapowiedzią tego, co nadchodzi – to jest na co czekać.
Łucja Krzywoń
Dobra przygoda, która musi się skończyć – czy aby na pewno?
Tytuł ten nosi zarówno drugi album Białego Falochronu, wydany na koniec roku, jak i utwór, który w tym tygodniu zagościł w mocograjach Akademickiego Radia LUZ. To znak, że ich muzyczna eskapada dopiero nabiera wiatru w żagle.
Dobra przygoda, która musi się skończyć to opowieść o ulotnych chwilach, które zmieniają się w przeszłość – jak zapach z dawno minionego dnia czy dźwięk awionetek na niebie. W tym świecie, gdzie „wszystko zmienia się tak szybko” zespół zatrzymuje nas w jednym momencie – między tęsknotą za tym, co było, a niepewnością tego, co nadejdzie.
W utworze czuć melancholię, lecz i wolność, bo choć „znikam gdzieś, gdzie nikt nie dogoni mnie” to każdy koniec jest jedynie preludium do nowego początku. Bo jedna przygoda może się kończyć, ale w jej ślad za każdym razem wkracza kolejna – równie nieoczekiwana, pełna emocji i przestrzeni, by móc na nowo odkrywać.
Łucja Krzywoń
