Ty Segall

Ty Segall

8 lat na scenie, niemal 20 płyt na koncie, współpraca z ośmioma zespołami, a wszystko to mając zaledwie 28 lat. Multiinstrumentalista, producent, wydawca, jeden z najbardziej płodnych artystów dzisiejszej muzyki. Przed wami Ty Segall.

 

Wszystko zaczęło się od sesyjnego grania z różnymi undergroundowymi kapelami, głównie w San Francisco, które zostało zwieńczone wydaniem w 2008 roku kasety z debiutanckim materiałem, „Horn The Unicorn”. Jeszcze w tym samym roku, dzięki znajomości Johnem Dwyerem, wokalistą zespołu Coachwhips, ukazał się jego pełnoprawny solowy debiut zatytułowany po prostu „Ty Segall”. Album przepełniony jest charakterystycznym, surowym brzmieniem Segalla, które będzie mu towarzyszyło przez całą późniejszą karierę.

 

Zaledwie rok później Kalifornijczyk wydał swój drugi album, „Lemons”. Pozytywny odbiór ze strony krytyków i słuchaczy spowodował wzrost jego popularności, w związku z tym Segall postanowił nie zwalniać tempa. Kolejne LP, „Melted” i „Goodbye Bread” ukazały się kolejno w 2010 i 2011 roku. Co ważne, artystyczna płodność szła w parze z wysokim poziomem, „Goodbye Bread” jest do dzisiaj uważana za jedną z najlepszych płyt Ty.

 

 

2012 rok był z pewnością najbardziej pracowitym w karierze Segalla, wydał on wtedy aż 3 płyty. Dwie z nich były albumami nagranymi z pobocznymi projektami muzyka, odpowiednio „Hair” z White Fence” oraz „Slaughterhouse” stworzone ze swoim koncertowym zespołem Ty Segall Band. Ostatnim wydanym w tym roku longplayem była płyta „Twins”, na której możemy usłyszeć Segalla w cięższym wydaniu. W kolejnych latach Ty ani myślał zwalniać, do 2015 roku ukazały się 3 kolejne projekty, w tym między innymi pierwsze podwójne LP Kalifornijszyka, „Manipulator”, na którym Segall romansuje z muzyką psychodeliczną.

 

https://www.youtube.com/watch?v=d8_FV3JoBc4

 

22 stycznia bieżącego roku ukazał się najnowszy materiał Segalla, płyta „Emotional Mugger” która, do czego artysta zdążył już przyzwyczaić, spotyka się z pozytywnym odbiorem ze strony słuchaczy i krytyków.

 

 

Autor: Michał Kosmaczewski