Bob Dylan

Autor: Daniel Kolankowski

Amerykański piosenkarz, autor takich utworów jak Blowin in the wind czy The Times They Are a-Changin’ – hymnów antywojennych śpiewanych za oceanem w 1965. Artysta, który zapisał się na kartach historii nie tylko jako muzyk, ale również jako malarz, swoją twórczością potwierdzający status  jednej z najbardziej wpływowych osób dla kultury. To właśnie Robert Allen Zimmerman, szerzej znany jako Bob Dylan.

Wywodzący się z żydowskiej rodziny o litewsko-ukraińskim pochodzeniu, a urodzony w maju 1941 roku w Minnesocie, jako dziecko  Dylan uczył się grać na pianinie, gitarze oraz, za sprawą kantora w lokalnej synagodze, ćwiczył także śpiew. Już w szkole średniej założył swoje pierwsze zespoły, The Shadow Blasters i The Golden Chords. Występ tego ostatniego na szkolnym festiwalu talentów, wedle relacji był tak głośny, że dyrektor szkoły w trakcie wykonywania piosenki Rock and Roll Is Here to Stay wyłączył mikrofony. Po ukończeniu szkoły średniej we wrześniu 1959 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie w Montanie. W tym czasie odszedł od rock and rolla i zainteresował się amerykańską muzyką folkową. Młody Robert Zimmerman występował pod pseudonimem Bob Dillon, a potem Bob Dylan. Wkrótce ten drugi pseudonim stał się urzędowym nazwiskiem artysty.

Po roku studiowania porzucił uniwersytet na rzecz rozwijania kariery muzycznej, którą kontynuował w objazdowym zespole folkowym aż do 1961 roku. Pomimo rezygnacji ze studiów, w dalszej karierze Bob był wielokrotnie honorowany tytułem doctor honoris causa, przyznawanym na prestiżowych uczelniach. Poza wyróżnieniami świata nauki zdobył także siedem nagród Grammy, a w 2000 otrzymał Oskara za utwór Things Have Changed z filmu Wonder Boys. Nagrodę Nobla, do której był wielokrotnie nominowany, odebrał ostatecznie w kwietniu 2016 roku za "tworzenie nowych form poetyckiej ekspresji w ramach wielkiej tradycji amerykańskiej pieśni". Co ciekawe, najpierw przez długi czas unikał kontaktu i zwlekał z decyzją o przyjęciu wyróżnienia, by finalnie pojawić się na gali wręczenia w bluzie z kapturem.

Niewątpliwe największy wpływ na wczesną karierę Dylana miała przeprowadzka do Nowego Jorku w 1961, która umożliwiła mu spotkania z Woodym Gauthrie, którego postacią i karierą zainteresował się po wypożyczeniu ze szkolnej biblioteki autobiografii tego kultowego twórcy. Umierający na chorobę Huntingtona Guthrie przebywał wówczas w szpitalu psychiatrycznym, gdzie odwiedzał go właśnie młody Bob. W 1963, poproszony o napisanie 25 słów do nadchodzącej książki – kim jest i co Woody znaczy dla Boba, stwierdził, że nie może zawrzeć tego w tak małym formacie i oddał 5 stron poematu traktującego o uczuciach, jakimi darzył swojego bohatera.

Debiutancki album Amerykanina, zatytułowany Bob Dylan, wydano w 1962 roku nakładem Columbia Records. Znalazło się na nim 13 utworów, w tym zaledwie dwa jego autorstwa. Pozostałe to nowe aranżacje tradycyjnych amerykańskich pieśni folkowych, bluesowych i gospelowych. Krążek sprzedał się wówczas w nakładzie zaledwie 5 tysięcy egzemplarzy, jednak dzięki pomocy Johnny’ego Casha kierownictwo wytwórni nie zerwało kontraktu z młodym piosenkarzem, co ostatecznie przerodziło się w szansę na osiągnięcie komercyjnego sukcesu, którą bezsprzecznie wykorzystał.

Jego wkład w kulturę nie zawiera się jedynie w muzyce. Poza wieloma nagraniami (także bootlegowymi) opublikował serię szkiców węglem, które powstawały w trakcie tras koncertowych odbywających się w latach 1989-1992. W roku 2010 namalował serię pięćdziesięciu impresjonistycznych obrazów akrylowych na płótnie, zaprezentowanych pod nazwą The Brazil Series. Rok 2013 przyniósł cykl dwudziestu trzech płócien dedykowanych Nowemu Orleanowi, natomiast najnowszy cykl składa się z rzeźb wykonanych ze znalezionych przedmiotów zespawanych ze sobą na kształt bram. Spod ręki Boba Dylana wyszedł też cykl trzydziestu kolaży pt. Revisionist Art.