Artysta Tygodnia: R.E.M.

Autor: programowy

              Rapid Eye Movement bo tak można rozszyfrować nazwę zespołu R.E.M. to jedna z faz snu w której pojawiają się marzenia senne. Grupę założyli Michael Stipe, Peter Buck, Mikea Mills oraz Bill Berry. Zespół powstał w 1980, a debiutancki krążek „Murmur”  wydał w 1983, był to świetny debiut. Magazyn Rolling Stone uznał płytę za album roku . Wydawnictwo na liście Billboard uplasowało się na 36 miejscu.  Zespołowi udało się połączyć punk rock z rockiem alternatywnym. Do tego warto wspomnieć o popowej gitarze i mamroczącym śpiewie wokalisty. 

 

         

              R.E.M. między 1984, a 1988 wydał pięć albumów. Co roku jeden. Zespół w tym samym czasie często koncertował.  Mimo, takiej ilości wydanej płyt, żadna nie traciła na jakości. Krążki były bardzo dobrze przyjmowane przez krytykę, a wydany w 1986 album „Fall on Me” sprzedał się w ponad 500 000 tysiącach egzemplarzy i jako pierwszy dorobił się statusu złotej płyty. W następnym roku album „Document” po latach został sklasyfikowany na 470 miejscu, albumów wszechczasów magazynu „Rolling Stone”. W 1987 roku ta sama gazeta określiła R.E.M. najlepszą rockową grupą rocku.

 

              Przyszedł czas na jedną z najważniejszych płyt zespołu R.E.M. – „Out of Time” . Wydana w 1991 roku była drugą dla wydawnictwa Warner Brothers. Na płycie można było usłyszeć oryginalne brzmienia, użyto takich instrumentów jak mandolina czy organy. Po raz pierwszy płyta formacji R.E.M. była najlepiej sprzedawaną płytą na dwóch najważniejszych rynkach amerykańskim i brytyjskim. Na świecie w ciągu pięciu lat sprzedało się ponad 12 milionów płyt. 

 

               Najważniejszym utworem na płycie „Out of Time” zespołu R.E.M. był „Losing my Religion”. Singiel od razu zdobył listy przebojów. Teledysk stworzony do tej piosenki do dziś jest uznawany za jeden z najlepszych w historii muzyki.  Jak powiedział basista:  „W życiu jest tylko kilka momentów, które mogą nas zmienić, i właśnie stworzenie „Losing my religion” było jednym z tych momentów”. Płyta zdobyła siedem nominacji do nagrody Grammy. Zespół statuetkęotrzymała za najlepszy album alternatywny, oraz dwie za utwór „Losing my religion” w tym za najlepszy teledysk. Formacja, nie zdecydowała się na trasę promującą najnowszy krążek, jedynym występem był koncert „unplugged” dla stacji MTV.

 

             Kolejnym ważnym albumem formacji R.E.M. było „Automatic for the people”.  Wydawnictwo, powszechnie uznawane za jedno z najlepszych w historii zespołu. Cechuje się akustycznym brzmieniem, poruszaniem tematyki śmierci i moralności. Na albumie wystąpił między innymi John Paul Jones, brytyjski multiinstrumentalista znany z występów w grupie Led Zeppelin, był on odpowiedzialny za aranżacje smyczkowe w kilku utworach z płyty.  Płyta została uznana w plebiscycie Music of the Millennium jako jedna z 18 najważniejszych w historii muzyki.

 

             Większość piosenek zespołu R.E.M. pisał perkusista Bill Berry. Stworzył też piosenkę „Everybody Hurts”, choć sam nie chciał zagrać w niej, zastąpił go automat Univox. Docelowo utwór ma odciągać ludzi, od prób targnięcia się na swoje życie. Dlatego też Michael Stipe śpiewa piosenkę bardzo wyraźnie, by nie zgubić przesłania. W tworzeniu tej piosenki brał udział między innymi basista Led Zeppelin John Paul Jones. Stan Nevada w którym jest wyjątkowo wysoki odsetek samobójstw, wydał specjalne oświadczenie o utworze „Everybody Hurts” jako zachęcający do profilaktyki walki ze samobójstwami.

 

              Za namową perkusisty Billa Berrego zespół zmienił swój styl gry na jeszcze bardziej rockowy. Tak powstał album „Monster”. Praca nad tym krążkiem zbiegła się z śmiercią przyjaciela grupy Kurta Cobaina, który popełnił samobójstwo słuchając właśnie płyty zespołu R.E.M „Automatic for the People”. Dla niego został również nagrany utwór „Let Me In”. W styczniu 1995 roku zespół ruszył w pierwszą po 5 letniej przerwie trasę koncertową, w trakcie której powstawał już następny album „New Adventure In Hi-Fi”, który się sprzedał w pięciu milionach egzemplarzy.

 

              Rok 1997 oznaczał pewien koniec ery dla zespołu R.E.M. Z formacji odszedł jeden z założycieli, perkusista Bill Berry. Buło to spowodowane jego złym stanem zdrowia. Sam zadecydował żyć z dala od światła reflektorów i zostać farmerem. Zespół zdecydował się działać dalej jako trio. Już w 1998 stworzyli i wydali płytę „Up”. W 1999 roku utwór Man on the Moon  zespołu R.E.M. został wykorzystany w filmie o tym samym tytule opowiadającym o życiu amerykańskiego komika Andiego Kaufmana. Kolejna płyta, „Reveal” była sporym sukcesem i można o niej śmiało powiedzieć jako o najpiękniejszej. 

 

              Dla zespołu R.E.M. rok 2003 był czasem podsumowań. Michael Stipe wraz z Peterem Buckiem i Mikem Millsem zdecydowali się wydać składankę ich zdaniem najważniejszych ich utworów podsumowującą piętnaście lat ich działalności. Płycie o nazwie „The Best of R.E.M. 1988-2003” towarzyszyło wydane w tym samym roku DVD  „In View The Best of R.E.M. 1988 – 2003”. Wydanie płyty poprzedziła trasa koncertowa w tym koncert w Polsce na warszawskim Torwarze. Kolejny rok,  był równie ważny dla formacji R.E.M. Do zespołu dołączył po siedmiu latach nowy perkusista, a sam zespół zaangażował się w kampanie prezydencką.  Brali udział w trasie koncertowej "Vote for Change" organizowanej by wyrazić sprzeciw uwczesnemu prezydentowi Stanów Zjednoczonych Georgowi W. Bush.

 

             W  środę, 21 września na oficjalnej stronie zespołu R.E.M pojawiło się oświadczenie spisane przez członków formacji:

"Jako R.E.M — długoletni przyjaciele i współpracownicy, postanowiliśmy zakończyć działalność. Odchodzimy z wielkim poczuciem wdzięczności, spełnienia i zdziwienia, że tak wiele osiągnęliśmy. Dla każdego, który poczuł się dotknięty naszą muzyką, najszczersze podziękowania za słuchanie"

Zespół R.E.M. wydał 15 płyt studyjnych. We wtorek 15 listopada ukazała się kompilacja najważniejszych utworów w dorobku R.E.M. Składanka  "Part Lies, Part Heart, Part Truth, Part Garbage: 1982-2011"stanowi ona podsumowanie 31-letniej działalności zespołu z Athens.  Album zawierać będzie 40 piosenek, w tym trzy wcześniej niepublikowane utwory.